BAARDEN ZIJN IN OPKOMST, MAAR NIET IN HET SCHEERAFDELING

Wanneer ik mijn plaatselijke buurtwinkel of supermarkt bezoek (of zoals jullie Amerikanen zouden zeggen: 'winkelcentrum'), loop ik meestal snel langs het schap met verzorgingsproducten voor mannen. Dat komt niet omdat ik niet geïnteresseerd ben in verzorgingsproducten. Integendeel zelfs. Ik loop vaak langs het schap omdat het lijkt alsof alle schappen gevuld zijn met scheermesjes, scheergel, gezichtscrèmes en allerlei andere producten om baarden te verwijderen, waarmee het wegwerken van de gezichtsbeharing van mannen nog verder wordt aangemoedigd.

Als kind groeide ik op in een gezin waar tot mij nog nooit iemand een volle baard had gehad. Tenminste, voor zover mijn moeder en ik ons kunnen herinneren. Ik had een klein gezin dat bestond uit twee broers, ik was de middelste zoon van drie. Een typisch gezin met een vader, moeder en broers en zussen. Ik had het geluk dat ik vlakbij mijn grootouders woonde, die op een steenworp afstand woonden. Mijn opa was een strenge Ier. Een streng maar rechtvaardig man. Mijn oma was letterlijk van goud. Een kleine Ierse dame die nooit het slechte in iemand zag en de mensen die ze ontmoette altijd behandelde zoals ze zelf behandeld wilde worden. Ze hadden een enorme invloed op mijn opvoeding, want zowel mijn oma als mijn opa hebben bijgedragen aan veel van mijn dierbaarste jeugdherinneringen. Ik kan me nog steeds het eerste gesprek herinneren dat mijn opa met mij had over scheren. Ik was nog geen 13, misschien 14, toen hij luidkeels wees op het beetje lichtblonde 'dons' dat ik op mijn kin, onderlip en bakkebaarden had gekregen. ''Daar moet je binnenkort een scheermesje voor gebruiken, jongen.'' Zei hij. In die tijd was het algemeen bekend dat gezichtsbeharing als 'slordig' en 'onverzorgd'werd beschouwd. Op dat moment was ik nog een kind en had ik weinig tot geen behoefte om een baard te laten groeien. Ik was veel te druk bezig met Power Rangers spelen (ik was de Red Ranger!) om na te denken over iets anders dan mijn steeds groter wordende verzameling superheldenactiefiguren. Het was mijn opa die mijn eerste scheermes en scheerschuim voor me kocht. Hij probeerde me aan te moedigen om me te scheren en leerde me als jonge tiener hoe dat moest. Mijn oma maakte hem daarvoor het leven zuur. (Zuiver is misschien niet het beste woord, aangezien ze allebei kerkgangers waren.) "Laat die arme jongen met rust, Frank!" riep ze dan. "Hij heeft nog genoeg tijd om volwassen te worden als hij volwassen is!" Mijn oma ging door.

Sinds mijn kindertijd is er veel veranderd. Sommige dingen ten goede, andere minder. Helaas zijn mijn oma en opa er niet meer. Hun overlijden heeft een enorme leegte in mijn leven achtergelaten, want nu ik volwassen ben en zelf een prachtige vrouw en drie kinderen heb, had ik niets liever gewild dan dat zij daar deel van uitmaakten. De tijden zijn zeker veranderd. Baarden zijn officieel in opkomst. Maar de producten in het schap voor mannenverzorging lijken niet de groei (excuseer de woordspeling!) van de evolutie van baarden als geheel te weerspiegelen. Je vindt er alle producten die de mensheid kent om een prachtige baard te 'vermoorden' en elk bewijs dat die ooit heeft bestaan. Maar je zult moeite hebben om ook maar één product te vinden dat de groei en het welzijn van je baard ondersteunt.

Maar waarom? Waarom hebben dergelijke bedrijven geen beter begrip en visie als het gaat om mannen en hun baard? Ik denk dat het uiteindelijk allemaal om zaken draait. Ik heb na al die jaren nog steeds het gevoel dat veel mensen de baardboom zien als niets meer dan een trend die snel weer voorbij zal zijn. Nou, wat hebben ze het mis, zeg ik! Voordat ik een baard had, was ik altijd aan het dollen met mijn haar. Van mijn Eminem-achtige blonde dagen (ja, dat is echt gebeurd. Nee, je krijgt de foto's niet te zien.) tot de gek met felrood geverfd haar die in de klas zat. Hoewel dit vooral bedoeld was om een schokkende reactie uit te lokken, was het ook omdat ik geen imago had waar ik tevreden mee was. Ik ben nooit de massa gevolgd en tot op de dag van vandaag ga ik nog steeds liever tegen de stroom in dan mee. Het is tenslotte niet leuk om je aan te passen, toch?

Maar later begon ik mijn baard te laten groeien. In het begin was het een beetje voor de lol en weer om een typische 'WTF!'-reactie uit te lokken. En dat lukte zeker. Na verloop van tijd begon ik het imago dat ik nu uitstraalde te respecteren. Ik vond het uiterlijk dat mijn baard me gaf als individu eigenlijk wel leuk, waardoor ik veel meer zelfvertrouwen kreeg. Wat ik wil overbrengen aan iedereen die onze baarden ziet als niets meer dan een dwaze fase die snel voorbij zal gaan: jullie hebben het mis, zoals elke bebaarde man terecht zal beamen.

Gelukkig zijn er goede mensen zoals wij hier bij 'The Beard Struggle' om je te helpen. We leveren alleen de beste producten die er op aarde te vinden zijn, terwijl we blijven zoeken naar nieuwe en innovatieve manieren om elke man en zijn geweldige baard te ondersteunen tijdens zijn groeiproces. Maar hé, geloof me niet zomaar op mijn woord. Bezoek onze exclusieve online winkel en lees de feedback van onze bebaarde broeders. Hier vind je alles wat je nodig hebt om je baard in topconditie te houden. Als je dat nog niet hebt gedaan, neem dan snel een kijkje, want ik kan je 100% beloven dat je niet teleurgesteld zult zijn.

Nou, dat was weer een baardblog voor vandaag, mensen. Laat ons zoals altijd weten wat je ervan vindt in de reacties hieronder.

En tot de volgende keer, Beard on Brothers, Beard on...