Real Men Wear Pink Day 10/10/2018 – Steun de strijd tegen borstkanker

"Echte mannen dragen roze = mannen die borstkanker bestrijden"

Borstkanker treft iedereen - vrouwen en mannen. Het is belangrijk om het bewustzijn te vergroten in de hoop meer levens te redden in de strijd tegen borstkanker. U, of iemand in uw omgeving, vecht of heeft gevochten tegen borstkanker. Zo wordt er in de Verenigde Staten bijvoorbeeld elke twee minuten bij een vrouw borstkanker vastgesteld. Bewustzijn betekent levens redden door ervoor te zorgen dat alle mensen de zorg krijgen die ze nodig hebben, en door doorbraken te vinden om borstkanker te voorkomen en te genezen.

De impact

De diagnose borstkanker kan een grote impact hebben op het hele gezin. Een diagnose kan een moeilijke en emotioneel uitputtende periode zijn en heeft vrijwel zeker gevolgen voor alle gezinsleden. Als de persoon met borstkanker een moeder is van kinderen die thuis wonen, zal het hele gezin meestal onder druk staan en/of gespannen zijn.

De statistieken

Afgezien van huidkanker is borstkanker de meest voorkomende vorm van kanker bij vrouwen. In 2018:

  • Zullen ongeveer 268.670 nieuwe gevallen van invasieve borstkanker worden gediagnosticeerd.
  • Zullen ongeveer 63.960 nieuwe gevallen van carcinoma in situ (CIS) bij vrouwen worden gediagnosticeerd (CIS is niet-invasief en is de vroegste vorm van borstkanker).

De schattingen van de American Cancer Society voor borstkanker bij mannen in de Verenigde Staten voor 2018 zijn:

  • Er zullen ongeveer 2.550 nieuwe gevallen van invasieve borstkanker worden gediagnosticeerd
  • Ongeveer 480 mannen zullen overlijden aan borstkanker

Wat betekent dat? Bekijk de onderstaande tabel:

Mannen

Vrouwen

Wie wordt getroffen

1:1000

1:8

Iedereen

Dat betekent dat één op de acht vrouwen en één op de duizend mannen dit jaar de diagnose borstkanker zullen krijgen. Wie wordt erdoor getroffen? Iedereen.

De strijd van een vrouw

Ik wil een verhaal delen over een vrouw die ik kende toen ik opgroeide. Een vrouw die mij opnam toen ik niets had en geen thuis had. Dit is het verhaal van een vrouw genaamd Elsie Theresa Robertson, die in 2013 de strijd tegen kanker verloor. Theresa (die ik beschouw als mijn tweede moeder) kreeg in 2003 de diagnose borstkanker. Het begon als borstkanker in haar linkerborst en ze onderging chemotherapie en besloot om de hele borst te laten verwijderen. Op dat moment dachten de artsen dat ze alle kwaadaardige kankercellen hadden verwijderd en dat de kanker volledig verdwenen was. Ongeveer zeven tot acht maanden later kwam de kanker echter terug. Deze keer kwam de kanker agressiever terug dan voorheen, in haar rechterborst. Gedurende deze periode brachten alle gezinsleden, Elisa (dochter), Chuckie (zoon) en haar man (Bill), haar om beurten elke dag ongeveer een uur heen en terug naar haar chemobehandelingen. Omdat haar linkerborst al was verwijderd tijdens haar eerdere strijd tegen borstkanker en ze haar rechterborst niet nodig had, besloot ze ook haar tweede borst te laten verwijderen. Opnieuw waren de artsen ervan overtuigd dat ze alle kwaadaardige kankercellen hadden verwijderd. Helaas kwam de kanker ongeveer zes maanden later op een andere manier terug. Deze keer kwam het terug als agressieve botkanker. Van daaruit verspreidde het zich door haar hele lichaam in de botten. Haar artsen waren echter toegewijd. Op zoek naar een remedie reisden ze de hele wereld over op zoek naar nieuwe behandelingen die Theresa konden helpen in haar strijd. Om te illustreren hoe toegewijd en geweldig deze artsen waren: één arts raakte zelfs vast in Irak tijdens 9/11 en moest via Frankrijk de grens oversteken om terug te keren naar de VS met een nieuwe behandeling. In april 2013 overleed Elsie Theresa Robertson (mijn tweede moeder) echter aan botkanker.

De strijd voor de familie kon nog erger worden. De kinderen van het gezin gingen drugs en alcohol gebruiken als een manier om met de angst en pijn om te gaan die gepaard gingen met Theresa's strijd. Dit leidde tot een neerwaartse spiraal, die uiteindelijk resulteerde in gevangenisstraf voor de twee kinderen. Na Theresa's overlijden gaf haar man, Bill, het eigenlijk op. Nadat hij de liefde van zijn leven en zijn jeugdliefde had verloren en vervolgens de kinderen in de gevangenis waren beland en door hun depressie aan drugs verslaafd waren geraakt, gaf hij het gewoon op. Ongeveer drie jaar later overleed hij aan een gebroken hart. In augustus 2016 ging hij naar de eerste hulp van het ziekenhuis omdat hij zich niet goed voelde. Die nacht kreeg hij een ademhalingsstilstand. Het medisch personeel bracht hem in een kunstmatige coma, maar toen ze probeerden hem daaruit te halen, werd hij niet wakker. Hij lag aan de beademing en wilde bij zijn vrouw Elisa en Chuckie's moeder zijn. Bill wachtte tot alle kinderen bij elkaar waren en toen stierf hij. De artsen konden niet verklaren waarom.

De volgende dag was Chuckie op weg naar huis, naar zijn vrouw, en kreeg ik een ernstig auto-ongeluk, duidelijk afgeleid door het recente overlijden van zijn vader. Hij reed van een 3,5 meter hoge richel af en zijn auto sloeg vier keer over de kop.

3 eenvoudige manieren om borstkankerbewustzijn te ondersteunen

Heb je nog vragen? We horen graag van je. We hopen dat je het artikel leuk vond. Volg, like of reageer op Instagram, Twitter en Facebook. Tot de volgende keer, Beard on, Beard Strugglers!